Oferujemy wsparcie koordynatora w tworzeniu indywidualnego planu terapii (nieodpłatnie) – wiemy, jak ważna jest wiedza, gdzie szukać pomocy terapeutycznej, społecznej, socjalnej i prawnej - na potrzeby Twojego dziecka stworzymy indywidualny plan terapii i wyposażymy Cię w wiedzę, gdzie skutecznie szukać pomocy dla Was.
Terapia Integracji Sensorycznej
Jest to zespół działań (ćwiczenia, zabawy i aktywności), które mają za zadanie wyzwalanie konkretnych reakcji sensorycznych, dzięki czemu następuje poprawa organizacji wrażeń zmysłowych. Terapia SI jest prowadzona przez terapeutę integracji sensorycznej w specjalnie przystosowanej do tego celu sali z użyciem pomocy do integracji sensorycznej.
Celem terapii integracji sensorycznej jest kontrolowana stymulacja wszystkich systemów, która wpływa na poprawę funkcjonowania w sferze emocjonalnej i motorycznej.
Celem terapii integracji sensorycznej jest kontrolowana stymulacja wszystkich systemów, która wpływa na poprawę funkcjonowania w sferze emocjonalnej i motorycznej.
Terapia przebiega w przyjaznej atmosferze, poczuciu współuczestnictwa przez małego pacjenta w kierowaniu zajęciami. Duże zaangażowanie, motywacja są bardzo ważnym czynnikiem prognostycznym w kwestii rezultatów działań terapeutycznych.
Czy terapia SI jest możliwa bez diagnozy?
Niestety nie. Terapia jest możliwa TYLKO z diagnozą.
Czy terapia SI jest możliwa bez diagnozy?
Niestety nie. Terapia jest możliwa TYLKO z diagnozą.
Anna Janik (Porębska)
psycholog, terapeuta SI, trener TUS, trener TZA
Jestem psycholożką w trakcie szkolenia psychoterapeutycznego, w nurcie poznawczo-behawioralnym. Ukończyłam przygotowanie pedagogiczne oraz studia przygotowujące do prowadzenia terapii integracji sensorycznej oraz diagnozy w tym zakresie. Prowadzę terapię w oparciu o nurt poznawczo-behawioralny, konsultacje psychologiczne, treningi umiejętności społecznych, treningi zastępowania agresji i radzenia sobie z emocjami trudnymi, a także wsparcie psychologiczne dla dzieci i młodzieży w kryzysach. W swojej pracy korzystam z metod, których jakość jest potwierdzona badaniami naukowymi. Podążam za swoimi klientami, pracujemy w ich tempie, w zgodzie z ich emocjami. Bardzo ważna jest dla mnie relacja terapeutyczna, która jest fundamentem dalszej pracy. Stale doskonalę swoje umiejętności i wiedzę poprzez uczestnictwo w szkoleniach oraz konferencjach. Doświadczenie zawodowe zdobyłam pracując w przedszkolach i szkołach oraz w trakcie praktyk na terenie krakowskich szkół, przedszkoli i poradni psychologiczno-pedagogicznych.
Zobacz wiecej
Zajmuję się wsparciem psychologicznym dzieci i młodzieży oraz pomocą rodzicom w sytuacji, gdy dziecko mierzy się z:
Problemami wychowawczymi (m.in. trudności w komunikacji, zachowania trudne, agresywne zachowania dziecka),
Nadmiernym odczuwaniem stresu oraz brakiem umiejętności radzenia sobie ze stresem, Zaburzeniami emocjonalnymi (nadmierna drażliwość, reagowanie nieadekwatną złością, smutkiem lub płaczem oraz w sytuacjach przeżywania nadmiernego lęku),
Trudnościami związanymi ze snem,
Problemami osobowościowymi (np.: obniżona samoocena, obniżona asertywność, nadmierna nieśmiałość),
Sytuacjami kryzysowymi (jak żałoba, rozwód, rozpad związku, choroba własna lub bliskiej osoby), Trudnościami w zakresie adaptacji do nowych sytuacji życiowych, np. przedszkola, szkoły, zmian w życiu rodzinnym,
Trudnościami w zakresie koncentracji uwagi,
Trudnościami w relacjach z partnerem; trudności w nawiązywaniu/podtrzymaniu bliskiej relacji.
Ukończone szkolenia i kursy:
Holistyczna terapia dzieci i młodzieży z zaburzeniami lękowymi
Trening Kontrolowania Złości, Agresji i Emocji Trudnych
Diagnoza różnicowa zaburzeń dzieci ze spektrum autyzmu.
Podstawowe założenia pracy metodą SI w terapii dzieci z autyzmem
Dziecko z rodziny alkoholowej. Specyfika funkcjonowania, możliwości pomocy
Rozwój posturalny a widzenie
kurs trenerski - Trener treningu umiejętności społecznych
kurs trenerski - Trener TUS osób z autyzmem i zespołem aspergera
Wspieranie ucznia w kryzysie psychicznym
Szkolenie dla realizatorów międzynarodowego programu promocji zdrowia Przyjaciele Zippiego Orzeczenia i opinie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Trafna diagnoza i tworzenie dokumentacji
Szkolenie z obsługi audiometru Sentiero Desktop, sposobu prowadzenia diagnozy audiometrycznej uwagi słuchowej oraz diagnozy audiometrią Magic dla dzieci
Małgorzata Kosiba
psycholog
Psycholog, dydaktyk SWPS, socjoterapeuta, trener BrainCore, psychoterapeuta w trakcie całościowego szkolenia w nurcie Gestalt. Pracuję w obszarze diagnozy i terapii dzieci i młodzieży. Posiadam doświadczenie w pracy indywidualnej oraz grupowej w obszarze rozwoju osobistego, terapii dzieci i młodzieży, socjoterapii, wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, oligofrenopedagogiki, terapii pedagogicznej oraz doradztwa zawodowego. W swoje pracy wykorzystuję różnorodne narzędzia i metody pracy terapeutycznej dopasowane do potrzeb dziecka. Swój warsztat pracy oraz wiedzę nieustanie wzbogacam poprzez liczne szkolenia i kursy. Obecnie jestem w trakcie czteroletniego kursu z Psychoterapii Gestalt.
Terapia Ręki
Czym jest terapia ręki?
Terapia Ręki ma na celu usprawnienie - motoryki małej, czyli dokładnej pracy ruchów dłoni. Poprzez dotyk dostarczamy rzeczywistych wrażeń, poznajemy dzięki niemu różne kształty i struktury. Jednak przede wszystkim służy do osiągnięcia samodzielności w podstawowych czynnościach np. rysowaniu, pisaniu a także szeroko pojętej komunikacji. Rozwój małej motoryki zawiera się w całościowym rozwoju psychomotorycznym dziecka i toczy się równolegle do całościowego rozwoju. Poprzez terapię ręki jesteśmy w stanie nauczyć się cierpliwości oraz rozwinąć umiejętność koncentracji uwagi. Stanowi doskonałe uzupełnienie terapii logopedycznej, dzięki, której następuje poprawa jakości wymowy. Ćwiczenia dobierane są przez terapeutę indywidualnie do potrzeb każdego dziecka. Terapię poprzedza diagnoza, która ma na celu ocenić jego stan. Przy procesie diagnostycznym należy przyjrzeć się nie tylko pod kątem funkcjonowania samej ręki, ale należy także wyeliminować inne zaburzenia czy dysfunkcje całego organizmu. Terapia ręki jest uzupełnieniem terapii SI (integracji sensorycznej), ale może być też prowadzona samodzielnie.
Objawy, które mogą wskazywać na zaburzenia motoryki małej u dziecka:
- problemy z równowagą np. podczas jazdy na rowerze czy hulajnodze, mają trudności w staniu na jednej nodze,
- niechętnie podejmuje czynności manualne np. lepienie z plasteliny, układanie małych przedmiotów,
- ma problemy z nauką czynności np. ubieranie, zapinanie guzików,
- wyraźnie obniżone lub podwyższone napięcie mięśniowe w obrębie kończyny górnej i obręczy barkowej,
- nie lubi dotykać nowych i różnorodnych faktur,
- dostarcza sobie dodatkowych doznań proprioceptywnych np. siada na własnych dłoniach, bardzo mocno zaciska ręce na przedmiotach,
- trudności grafomotoryczne np. nie lubią wycinać, rysować, malować, niedokładnie rysują szlaczki, niestarannie piszą, litery na siebie nachodzą lub między literami są zbyt duże przerwy.
Jeśli zauważyłaś/eś taki problem u swojego dziecka warto go skonsultować ze specjalistą przedszkolonym w zakresie Terapii Ręki.
Jeśli chcesz być na bieżąco z aktualnymi informacjami o naborach na zajęcia, zapisz sie na nasz Newsletter!
Diagnoza ADHD
Jak wygląda proces diagnozy ADHD u osób dorosłych?
Proces diagnostyczny obejmuje trzy spotkania i ma na celu rzetelne oraz całościowe zrozumienie trudności pacjenta, z uwzględnieniem możliwych diagnoz alternatywnych.
Spotkanie 1 – Wywiad kliniczny
Pierwszym etapem jest szczegółowy wywiad kliniczny, podczas którego omawiane są:
- historia trudności z koncentracją uwagi, impulsywnością oraz regulacją emocji,
- rozwój w dzieciństwie i okresie szkolnym,
- wpływ objawów na funkcjonowanie zawodowe, rodzinne i społeczne,
- występowanie innych trudności psychicznych (m.in. depresji, zaburzeń lękowych, choroby afektywnej dwubiegunowej).
Na tym etapie często pojawia się tzw. efekt rozpoznania – moment, w którym pacjent po raz pierwszy dostrzega, jak różne doświadczenia z jego życia zaczynają układać się w spójny obraz.
Spotkanie 2 – Kryteria diagnostyczne ADHD i diagnoza różnicowa
Drugie spotkanie poświęcone jest analizie kryteriów diagnostycznych ADHD oraz diagnozie różnicowej. Proces obejmuje pracę z wystandaryzowanymi narzędziami diagnostycznymi:
- ASRS v1.1,
- DIVA-5 – ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny dla osób dorosłych.
W celu rzetelnego różnicowania ADHD z innymi trudnościami psychicznymi wykorzystywane są również dodatkowe testy przesiewowe, m.in.:
- AQ, RAADS-R, CAT-Q – różnicowanie ze spektrum autyzmu,
- GAD-7, PHQ – ocena nasilenia objawów lękowych i depresyjnych,
- ITQ, PCL-PL – różnicowanie z PTSD oraz złożonym zespołem stresu pourazowego (C-PTSD),
Na tym etapie analizowane jest, czy trudności dotyczą wyłącznie uwagi, czy również obszarów takich jak planowanie, organizacja działania, motywacja oraz regulacja emocji.
Spotkanie 3 – Wywiad z bliskimi i analiza dokumentacji
Jeśli to możliwe, proszę o rozmowę z osobą bliską (partnerem, rodzicem lub inną osobą, która zna pacjenta od wielu lat). Pozwala to potwierdzić ciągłość objawów od dzieciństwa, co stanowi istotny element diagnozy ADHD u osób dorosłych.
W procesie diagnostycznym uwzględniana jest również dostępna dokumentacja, taka jak:
- świadectwa szkolne,
- opinie z pracy,
- wcześniejsze diagnozy psychologiczne lub psychiatryczne.
Zebrane informacje umożliwiają całościową ocenę funkcjonowania pacjenta oraz zwiększają trafność i rzetelność diagnozy.
Opinia psychologiczna i dalsze rekomendacje
Po zakończeniu procesu diagnostycznego każdy pacjent otrzymuje pisemną opinię psychologiczną
W przypadku spełnienia kryteriów diagnostycznych ADHD pacjent otrzymuje także indywidualne rekomendacje dotyczące dalszych kroków, takich jak:
- konsultacja psychiatryczna i ewentualne leczenie farmakologiczne,
- terapia psychologiczna lub coaching ADHD,
- psychoedukacja i wsparcie w codziennym funkcjonowaniu.
W Fundacji Diagnozę ADHD przeprowadza Pani psycholog Weronika Trybus.
Diagnoza spektrum autyzmu
Diagnoza spektrum autyzmu u osób dorosłych
Spektrum autyzmu (ASD, Autism Spectrum Disorder) to neurorozwojowy sposób funkcjonowania, który wpływa m.in. na sposób odbierania bodźców, komunikowania się, budowania relacji, przetwarzania informacji oraz radzenia sobie ze zmianą czy przeciążeniem. U osób dorosłych cechy ze spektrum często przez lata pozostają niezauważone lub są maskowane, co może prowadzić do przewlekłego zmęczenia, poczucia „bycia innym", trudności w relacjach, pracy, regulacji emocji czy organizacji codzienności.
Diagnoza nie służy „przypięciu etykiety", ale lepszemu zrozumieniu własnego sposobu funkcjonowania, swoich zasobów, trudności oraz potrzeb. Dla wielu osób jest początkiem większej samoświadomości, akceptacji oraz bardziej świadomego dbania o siebie.
Jak przebiega proces diagnostyczny?
Proces diagnostyczny obejmuje zazwyczaj od 5 do 7 spotkań, w zależności od indywidualnej historii, zgłaszanych trudności oraz potrzeby pogłębienia diagnostyki różnicowej. Każde spotkanie trwa 50 minut.
Celem procesu jest nie tylko odpowiedź na pytanie, czy obserwowane cechy mieszczą się w obrazie spektrum autyzmu, ale również stworzenie diagnozy funkcjonalnej — czyli zrozumienia, jak funkcjonujesz na co dzień, jakie są Twoje mocne strony, obszary przeciążenia oraz indywidualne potrzeby.
ETAP 1. Pierwsze spotkanie – konsultacja wstępna
50 minut
Pierwsza konsultacja to przestrzeń do spokojnego omówienia trudności, pytań oraz powodów zgłoszenia się na diagnozę. To moment, w którym możesz opowiedzieć o swoich doświadczeniach z dzieciństwa, relacjach, funkcjonowaniu społecznym, emocjonalnym, zawodowym czy codziennych wyzwaniach.
Nie musisz mieć pewności, czy Twoje przypuszczenia dotyczące spektrum autyzmu są trafne — wspólnie przyglądamy się zgłaszanym objawom i ustalamy najbardziej adekwatny kierunek diagnostyczny.
Podczas pierwszego spotkania:
• omawiamy aktualne trudności i cele diagnostyczne
• analizujemy historię rozwoju i dotychczasowego funkcjonowania
• uwzględniamy wcześniejsze diagnozy, konsultacje lub leczenie
• określamy, czy potrzebna będzie diagnostyka różnicowa (np. ADHD, zaburzenia lękowe, depresja, wypalenie, cechy osobowości)
ETAP 2. Kolejne spotkania – pogłębiona diagnoza i narzędzia diagnostyczne
50 minut każde spotkanie
Kolejne sesje poświęcone są pogłębianiu wywiadu klinicznego, obserwacji funkcjonowania oraz przeprowadzaniu specjalistycznych narzędzi diagnostycznych.
Analizujemy m.in.:
• funkcjonowanie społeczne i komunikacyjne
• relacje interpersonalne
• doświadczenia sensoryczne i przeciążenie bodźcami
• potrzebę rutyny, przewidywalności i reakcje na zmianę
• regulację emocji i poziom napięcia
• strategie adaptacyjne i maskowanie cech
• funkcje wykonawcze, uwagę i styl poznawczy
Z jakich narzędzi korzystamy?
W zależności od indywidualnego obrazu klinicznego proces może obejmować m.in.:
Wywiady i narzędzia diagnostyczne dotyczące spektrum autyzmu:
• DASI (Diagnostic Autism Spectrum Interview) – ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny dotyczący cech spektrum autyzmu u osób dorosłych
• Kwestionariusze przesiewowe (np. AQ, RAADS-R, CAT-Q) – wspierające ocenę cech ze spektrum autyzmu, funkcjonowania społecznego oraz strategii maskowania
Ocena funkcji poznawczych, uwagi i funkcji wykonawczych:
• TUS (Test Uwagi i Spostrzegawczości) – ocena koncentracji, tempa pracy i dokładności
• d2-R – ocena selektywności uwagi, koncentracji oraz odporności na dystraktory
• CAT (Color Trails Test) – ocena elastyczności poznawczej, podzielności uwagi, planowania i szybkości przetwarzania informacji
• TPE (Test Procesów Egzekutywnych) – ocena planowania, organizacji działania, kontroli impulsów i przełączania uwagi
Diagnostyka różnicowa:
W zależności od potrzeb procesu mogą zostać wykorzystane również dodatkowe narzędzia przesiewowe w kierunku:
• ADHD
• zaburzeń lękowych
• obniżonego nastroju lub wypalenia
• trudności w regulacji emocji
• współwystępujących trudności neurorozwojowych
Całość procesu uzupełnia:
• obserwacja kliniczna
• pogłębiony wywiad rozwojowy i funkcjonalny
• analiza stylu komunikacji, relacji społecznych oraz funkcjonowania sensorycznego
ETAP 3. Omówienie wyników i przekazanie diagnozy
50 minut
Ostatnie spotkanie poświęcone jest szczegółowemu omówieniu wyników procesu diagnostycznego.
Na podstawie zebranych danych, obserwacji, wywiadów oraz wyników testów specjalista formułuje diagnozę psychologiczną, uwzględniając również diagnozę funkcjonalną — czyli opis Twojego indywidualnego sposobu funkcjonowania, mocnych stron, obszarów przeciążenia oraz praktycznych rekomendacji na przyszłość.
Podczas spotkania:
• omawiamy wyniki diagnozy w zrozumiały i uporządkowany sposób
• odpowiadamy na pytania i wątpliwości
• wskazujemy możliwe kierunki dalszego wsparcia, psychoedukacji lub terapii
• przekazujemy pisemną opinię diagnostyczną oraz rekomendacje dotyczące dalszego funkcjonowania
Samoocena - zajęcia dla dzieci
Zajęcia te mają na celu wspieranie poczucia własnej wartości dziecka, rozwijanie świadomości swoich mocnych stron, radzenie sobie z trudnościami oraz naukę pozytywnego myślenia i asertywności. Podczas zajęć dzieci pracują w formie indywidualnej, stosując różnorodne techniki takie jak: praca z lustrem, scenki i odgrywanie ról, ćwiczenia kreatywne i arteterapia, relaksacja, gry i zabawy.
Przykładowe tematy zajęć:
1. Kim jesteś? – Odkrywanie siebie
Dziecko poznaje swoje cechy, zainteresowania i wartości. Celem jest budowanie świadomości własnej wyjątkowości.
2. Moje słabości – Uczenie się i rozwój
Dziecko uczy się traktować swoje trudności jako naturalną część rozwoju i rozwija umiejętność pozytywnego podejścia do wyzwań.
3. Moja Drużyna Wsparcia – Nie jestem sam!
Zajęcia pokazują, że dziecko ma osoby, które je wspierają. Wzmacnia to poczucie bezpieczeństwa i przynależności.
4. Moje Talenty i Supermoce
Dziecko odkrywa swoje mocne strony, talenty i umiejętności, ucząc się mówić o nich z dumą i pewnością siebie.
5. Akceptacja siebie – także wygląd
Dziecko uczy się akceptować i cenić siebie.
6. Moje myśli mają moc – Pozytywne myślenie
Dziecko poznaje wpływ myśli na emocje i zachowanie, uczy się zamieniać negatywne myśli na wspierające.
7. Siła optymizmu
Dziecko uczy się dostrzegać pozytywne strony sytuacji, co wzmacnia wiarę w siebie i motywację do działania.
8. Jestem wyjątkowy i wartościowy
Zajęcia wzmacniają poczucie własnej wartości dziecka niezależnie od ocen, porównań i opinii innych.
9. Asertywność – Mam prawo powiedzieć „nie”
Dziecko uczy się stawiać granice, szanować własne uczucia i wyrażać swoje zdanie w sposób spokojny i pewny siebie.
10. Wdzięczność – Dostrzegam to, co dobre
Dziecko uczy się zauważać swoje zasoby, sukcesy i dobre sytuacje w życiu, co pozytywnie wpływa na jego samoocenę i nastawienie.
